Unhappily Ever After

Naiinis na talaga ako sa nangyayari sa kaibigan kong may asawa na… Remember her? Siya yung topic ko before na laging binubugbog ng hubby niya tuwing nalalasing siya at pag tumatanggi yung friend ko makipag make love sa kanya… Last weekend nag kita kami and when she saw me she hurridly hugged me… sobrang nadurog heart ko when I saw her eyes… namumugto at yung left eye niya may black eye… Damn that bastard!!! I really don’t know what to do or what to say so I just hugged her so tight until kumalma na siya sa pa-iyak niya. We went inside and she kept on crying… wealness ko pa naman yung mga girls na umiiyak… natataranta ako at ‘di ako mapakali habang kinukwento niya yung mga nangyari sa kanila ng asawa niya. Habang sinasabi niya sa akin yung mga pinag gagagawa ng abnormal niyang asawa sa kanya… I can feel this anger slowly swelling sa heart ko… gusto kong patayin yung asawa niya… well actually hindi ko muna siya papatayin… papahirapan ko muna siya tulad ng pag papahirap niya sa kinakapatid ko… Kung alam ko lang talaga na mag kakaganito yung buhay niya with that bastard… tumutol n asana ako sa marriage nila in the first place.

I really feel bad about her situation, ano ba pwede kong maitulong? I have to help her… Na alala ko tuloy nung medyo bata pa kami… isa siya sa mga tumulong na ‘wag akong sumuko sa buhay… cause before sobrang baluktot ang pananaw ko sa mundo… galit ako sa mundo and everything in it pero dahil sa love nila for me… nabago ako… and now that she needs my help… I have to do something…

Habang nag-iisip ako ng pwede kong maitulong sa kanya, napaisip ako bigla… bakit ba may mga ganoong klaseng lalake? Sa umpisa ang bait bait, akala mo santo… Wala daw siyang bisyo, ‘di nananakit ng babae, mamahalin daw niya yung girl pag nagging sila, hindi paiiyakin at kung ano-anong pangako ang sasabihin na akala mo tatakbong pag ka presidente ng Pilipinas… Wala silang ibang ginawa kundi ang mag pa bango ng pangalan sa lahat ng kaibigan at pamilya nung girl… Sagana sa pag bibigay ng regalo at pag bibigay ng love, attensyon at kung ano-ano pa…
Pero pag nagging sila na… AYUN LALABAS NA ANG TUNAY NA UGALI!!! Kung dati ang sweet-sweet niya pag mag kasama kayo, pero ngayon malamig pa siya sa ice candy na mabibili sa tindahan, kung dati ‘di ka niya masigawan kahit isang bundok ang atraso mo sa kanya… pero ngayong kayo na… kahit maliit na pag kakamali mo sobra na siyang magalit.. naninigaw, nananakit at nag babantang makikipag hiwalay sa iyo… LOKO ba siya?!?

What’s my point? Gusto ko lang imulat ang mga bulag mong mata!!! Bago ka makipag relasyon, kilalalin mo muna yung taong mamahalin mo, napaka liit ng porsyento na hanggang huli ay maayos siya… lahat ng tao nag babago kahit ako mismo nag-babago din hindi ako exempted dun … it’s either mapapasama siya or mas magiging maayos siya… it’s up to you… Ayokong matutulad ka sa kinakapatid ko… tama nga sila… nasa huli ang pagsisisi…. Kaya ‘wag ka ng dumagdag pa please lang. Mahirap pag kayo ang nag katuluyan tapos malalaman mo na ‘di pala kayo ang bagay sa isa’t-isa… Hindi lang yun para sa mag aasawa… pati din yun sa mga papasok sa mga relationships… Be sure that you really know your soon-to-be gf or bf… Kasi pag pumasok ka sa relasyon ng ‘di mo siya gaanong kakilala may tendency na sooner or later lumabas na yung tunay na kulay niya sa iyo… I just don’t want you to get hurt tulad ng pinagdaanan ko dati and still pinag dadaanan ko pa rin up to now…

Stress Reliever

I want you all to meet Rachelle... my sister... although 'di talaga kami mag kapatid still I treat her as if tunay ko siyang kapatid... sa amin na siya nakatira and honestly napapasaya niya ako everytime na inaatake ako ng depression lalo na this past 2 weeks... she really lifts me up when I'm down... I hope you too can have your own stress reliever

Wouldn't it be nice if I'm not Alone

Wouldn’t it be nice if there is someone who would care for you, love you, or even hold you tuwing nalulungkot ka at nag-iisa? Wouldn’t it be nice na may nakakasama ka tuwing sad and feeling blue ka? Wouldn’t it be nice if there is someone out there who really do anything just to make you smile? Ang sarap siguro ng ganoong feeling… yung feeling that somehow you belong to someone…someone who cares for you, someone who loves you, someone who is willing to go heaven and hell just to see you smiling…

Earlier while I was bumming around sa mall I saw this young couple who is very much in love sa isa’t-isa…I thought it would be nice to check them out so I sat beside them. As I was watching them I saw them doing those P.D.A stuff… They were holding each other’s hand so tight and talking to each other as if sampung taon silang hindi nag kita.. Get the picture? I watch them silently wishing that I was that guy… I can’t help but to feel kinda lonely. “When was the last time somebody did that to me?”
Damn! I can’t even remember when (sucks!!). Ang sarap sigurong may kayakap pag nag-iisa, may nakakausap pag nalulungkot at may nahahawakan pag tila ba ang lahat ay iniwan ka. Pero ang lahat ng ito ay para sa akin hanggang pangarap na lang… Simula pa lang nung bata ako lagi na lang akong iniiwan ng mga taong pinakamamahal ko, ewan ba! ‘Di naman ako masamang tao it’s just that before I get too attached sa isang tao… lagi na lang kinukuha siya at inilalayo sa akin. I guess I was destined to be always left behind.

All I wanted is to feel loved and be loved… yun lang! Mahirap ba yun? Gusto ko lang maranasan yung sinasabi nilang bliss na nakukuha kapag may nag mamahal sa iyo. Napapa-isip tuloy ako… bakit ba ang hirap makakita ng taong mag pupuno sa heart mo ng kind of love you are looking for… and sometimes when you do find that person… and after mong ibigay ang lahat-lahat sa kanya you would soon realize that isa lang pala siya sa stepping stone mo towards sa true love mo… pero bakit ganun? Bakit kailangan mo pang masaktan para lang makita mo yung tunay na ugali nya? Bakit? Minsan nakakasawa na din yung ganito tayo palagi… yung iniiwan ng mga taong pinakamamahal natin.

After a couple of minutes of staring at them.. They suddenly stood up and left me all alone sa bench… haaay pati ba naman dito sa upuan iniiwan akong mag-isa.

It Hurts...

Have you seen those documentaries about wives being beaten to death, daughters being molested by their own fathers or their brothers, mothers who have been their son’s punching bag? I’m pretty sure na nakapanood na kayo ng mga ganyan palabas or nakabasa na kayo ng mga ganyang balita… pero let me ask you something, may kakilala ba kayong ganyan ang situasyon sa buhay nila… yung araw-araw nabubuhay sila sa takot at sakit hindi lang sa katawan kundi pati na sa damdamin nila? Kung nababahala at na aawa kayo sa situasyon nila kahit you don’t know them personally well let me tell you this, iba ang mararamdaman mo pag sa kakilala mo nangyari ang mga ganyang bagay! I don’t know kung lingo ba ng pananakit sa mga babae ngayon or nagkataon lang na madaming nag o-open up sa akin ‘bout their situations now with their love ones…

“LOVE ONES…” ‘di ba dapat yung mga love ones natin ang nag bibigay strength sa atin pag tayo’y nanghihina, ‘di ba dapat sila yung nag tatanggol sa atin sa mga kaaway natin at ‘di ba dapat sila yung nag paparamdam na mahal nila tayo? Pero what the *&^$%#G hell are they doing? Bakit nila kinakailangan saktan ang mga mahal nila sa buhay…

I have this friend whom I really treasured, kasi siya yung isa sa mga kakaunting tao na nag papahalaga sa akin… she’s already married na and to tell you the truth… hindi nagiging maayos ang relationship nya with her hubby lately… lagi siyang binubugbog sa bawat maling ginagawa niya at pag nalalasing yung pesteng asawa niya at niyayang mag make love sila ng friend ko binubugbog niya muna ito bago niya simulan yung bagay nay un… $H!+ siya! Asawa ba tawag mo dun? Na awa ako nung nakita ko yung mga pasa niya sa buong katawan niya… parang dinudurog yung puso ko tuwing napapa iling siya pag hinahawakan ko yung mga sugat at pasa niya sa katawan. ‘di ko napigilan umiyak noong gabing iyon… Bakit ba may ganung tao sa mundo? Hindi sila marunong mag pahalaga sa mga taong mahal nila… For me kasi girls should be treated as if para silang mga princess, whether maganda siya or hindi, dapat pa din sila igalang at mahalin… Call me old fashioned guy or corny pero ganun talaga ako eh… And I won’t change ‘coz you find me corny or what… Lahat tayo may mga kapatid na babae(kahit makulit), may mga nanay(kahit nagger at super strict), may mga kaibigan na babae(kahit madalas ‘di mo siya maintindihan) at may gf ka(kahit madalas away-bati mode kayo) Pero ang point ko is mahalin mo sila bilang “sila” ‘wag mo sila sasaktan kasi if you truly love that person ‘di mo magagawang saktan sila… Maswerte ka kasi may kapatid ka, may nanay ka, may kaibigan at maswerte ka kasi may gf ka… yung ibang tao wala kahit isa sa mga nabanggit ko…

Communication

Communication na yata ang isa sa mga pinaka-mahalagang tool sa isang relationship along with trust, love, patience, etc… and without it, I really don’t think that whatever you’re having right now will last… Madami na akong narinig na mga relationships na nasira dahil sa kawalan ng communication sa isa’t-isa… and to tell you honestly… I’m stuck with this kind of situation (again…) It’s really hard to express your love for that person when she’s literally a hundred miles away from me. Well enough of me and back to my insights…

For me walang reason para ang isang relationship ay mawalan ng communication… my God napakarami ng ways for you to reach out your love one kaya ‘wag mong gagawing reason yung wala kang mahanap na ways para ma-contact siya… May internet, may cell phone, may LBC na din and not to mention our snail mail… mamili ka kung what soothes you best… basta ang mahalaga mapa-abot mo sa minamahal mo yung gusto mong sabihin… ‘Wag mong hahayaan na maputol ang communication niyo!!! Importante yun!!! Huh? You’re asking me why it is important. HELLO!!! Isipin mo nga ito…

Kapag naputol ang communication niyo may tendency na manlamig siya sa iyo and of course ikaw din for sure manlalamig ka sa kanya… and that’s a big NO! NO! And one more thing what if mag karoon siya ng problema? Sino ang makakasama niya kung isang daang milya naman ang layo niyo sa isa’t-isa at ‘di ka pa nagpaparamdam kahit through text messaging man lang… Hindi mo siya masisi if makahanap siya ng isang tao na willing siyang samahan at pakinggan siya sa mga problema niya… and you know damn well na once naging close sila… you might lose her/him…